Heb jij ook zulke ervaringen als ik? Laat het weten. In mijn laptop staan honderden social media sites maar wat gebruik ik? Facebook, LinkedIn, Twitter, YouTube, Google+, Tumblr, StumbleUpon, Delicious, en een reeks blogs en hulpdiensten zoals HootSuite en Tweetdeck. Maar op de keper beschouwd zijn die sites allemaal geïntegreerd in mijn dagelijks werk. Alleen facebook is bijzonder omdat ik daarmee contacten kan onderhouden met oude vrienden en vriendinnen die ik anders niet meer zou zien maar ik toch leuk vind om af en toe even mee te communiceren. Voor het gemak laat ik Hyves, MySpace, MSN en het gehypte maar voor mij zinloze Foursquare maar even links liggen, net als al die andere sites die ik in mijn MindMap programma heb. Het zou meer dan een dubbele dagtaak zijn om het allemaal bij te houden.

Intussen adviseren wij klanten hoe zij een deel van hun organisatorische en marketinguitdagingen kunnen oplossen via social media. Daarbij gaat het vooral om specifieke toepassingen bijvoorbeeld een van de buitenwereld afgeschermde community-faciliteit voor medewerkers, externen en klanten.

Daarmee is ‘social’ niet meer iets bijzonders maar een normaal onderdeel van het totaalpakket waarmee een organisatie contact onderhoudt, of beter gezegd ‘zich involveert’, met haar medewerkers, externen, vrijwilligers en klanten. Dat is de ene kant.

De andere kant is de vraag in hoeverre je iets aan een social medium hebt. Twitter heeft per ongeluk een heel passend symbool gekozen, Zo’n vogeltje vliegt weg voor je weet. Tweets staan niet langer dan 10 minuten op de timelines (nieuwskolommen) van mijn accounts terwijl we niet eens veel mensen volgen. En dan moet je maar hopen dat net in de 10 minuten die jouw volgers hebben, zij toevallig hebben gekeken. Het gevolg is dat er commerciële tweetmachines staan te draaien die tweets onafgebroken herhalen of dat je ieder uur toch wel zelf een paar tweets moet gaan sturen, wil je tenminste serieus worden genomen.

Zowel facebook als Google proberen bezoekers binnen hun domein te houden. Facebook doet dat door steeds meer features (opties) toe te voegen, Google door het Google-domein steeds verder uit te breiden met nieuwe sites. De beperkingen van facebook zijn precies de reden dat het zo populair is. Het overzicht is helder en inmiddels een nieuwe standaard geworden. Het is maar de vraag in hoeverre Google+ daar tegenin kan gaan. Voorlopig volgen zij het vertrouwde format van de timeline pagina van facebook.

Als derde punt wil ik aanvoeren dat het nieuwe er langzamerhand af gaat. Een goede vriendin in Amerika (bijna professor inmiddels) schreef vandaag op facebook “facebook is no pleasure anymore …”. Google+ is nog geen volwaardig alternatief. Als inderdaad 90% van alle tweets en 90% van alle berichten je op geen enkele manier kan boeien of interesseren, waarom dan nog kostbare tijd eraan besteden? Sign of the times?

Er staan denk ik grote veranderingen te komen. Het is al eerder vertoond. MySpace werd in 2008 voor $580 miljoen gekocht en in augustus 2011 voor $33 miljoen weer verkocht – aan Justin Timberlake nota bene. In januari 2000 was AOL de grote dominante partij op internet. Het was zo populair dat het in staat was de mediagigant Time Warner over te nemen voor $162.000 miljoen dollar, uitbetaald in aandelen. Als je er nu één honderdste (!) van dat bedrag voor die aandelen geeft mag je AOL vandaag nog meenemen naar huis en slaken de aandeelhouders een zucht van verlichting want misschien is het over een jaar nog maar één duizendste waard van wat het in het jaar 2000 was. facebook wil men voor $ 70 tot 120 miljard naar de beurs brengen. Ze moeten volgens mij snel zijn omdat ik me afvraag wie dat er medio 2012  nog voor wil geven.

Hoe zie jij dat?

De investeerders in de Verenigde Staten kijken namelijk al uit naar the next big thing. Wij zijn er ook al mee bezig.